این نوشتار بر آن است تا به اثبات این حقیقت بپردازد که تعامل اصحاب با رسول خدا صلی الله علیه و آله در عصر حضور ، رفتاری آرمانی و کاملا مطیعانه نبوده تا تخلف از غدیر به عنوان یک نافرمانی عجیب و باورنکردنی تلقی شود ؛ بلکه برپایه شواهد تاریخی، موارد فراوانی از تخطی های عامدانه فردی و گروهی اصحاب وجود دارد که ثابت می کند رفتارهای معترضانه اصحاب در برابر پیامبر صلی الله علیه و آله ، فراتر از یک اشتباه سهوی ، رفتاری فصلی و عملی نادر بوده است ؛ بلکه بررسی ها نشان می دهد که تمرد ، تخلف و تخطی از خواست پیامبر ، میان بعضی همسران و اصحاب ایشان رفتاری رایج و عملی کاملا عادی بوده است ، بدین سان تخلف از نص غدیر از سوی اصحاب ، چندان دور از انتظار نبوده است